Ακολουθεί άρθρο – ανάρτηση του βετεράνου της ΠΟΕΛ Μιχαλάκη Χριστοδούλου από τα Λύμπια
Ξεκινούν τα πρωταθλήματα του αγροτικού ποδοσφαίρου και η ΠΟΕΛ, η μεγαλύτερη και πρωτοπόρα ομοσπονδία του χώρου, είναι για ακόμη μια χρονιά παρούσα.
Λέω «η ομοσπονδία μας», γιατί είχα την τύχη να ζήσω την ΠΟΕΛ από την ίδρυσή της. Με την έναρξη της νέας αγωνιστικής περιόδου, θέλω να μοιραστώ λίγες από τις αμέτρητες θύμησες που με συνδέουν μαζί της.
Ήταν το 1958. Βρισκόμασταν στο σωματείο της Ολυμπιάς Λυμπιών και περιμέναμε τον Χαμπή Σοφόκλη, που είχε πάει να μας εκπροσωπήσει στη συνέλευση για την ίδρυση της ομοσπονδίας. Όταν επέστρεψε, μας ανακοίνωσε τα νέα: η ομοσπονδία είχε ιδρυθεί και το όνομά της ήταν ΠΟΕΛ.
Ήμουν τότε 11 χρονών και έπαιζα στην αναπληρωματική ομάδα της Ολυμπιάς. Στα 13 μου αγωνίστηκα στην πρώτη ομάδα. Μέχρι την ίδρυση της ΠΟΕΛ παίζαμε φιλικούς αγώνες και seven-a-side. Από εκείνη τη στιγμή, όμως, το αγροτικό ποδόσφαιρο μπήκε σε οργανωμένη βάση. Άρχισαν τα πρωταθλήματα και σπουδαίες ομάδες ρίχτηκαν στη μάχη: η Ολυμπιάς Λυμπιών, ο Άδωνις Ιδαλίου, ο Ερυθρός Αστέρας Πέρα Χωρίου, η Αναγέννηση Παλλουριώτισσας, ο Άτλας Αγλαντζιάς, η Πρόοδος Καϊμακλίου, ο Αχιλλέας Δικώμου, η Ομόνοια Άσσιας, ο Ερμής Αραδίππου, ο Αετός Ποταμιάς, η Πρόοδος Μιας Μηλιάς και τόσες άλλες.
Θυμάμαι φίλους ποδοσφαιριστές από όλες αυτές τις ομάδες. Τον Φίλιππο, τον Κύπρο, τον Λούη και τον Τσιελεπή του Άδωνι. Τον Ριγίνο, τον Αχιλλή και τον Κοκή του Ερυθρού Αστέρα. Τον Έσσο, τον Κόκο και τον Κρίτωνα της Αναγέννησης. Τον Φτωχατζή, τον Σκέτο και τον Ζέτα του Άτλαντα. Τον Μίκη, τον Πλαστήρα και τον Κίκκο της Προόδου Καϊμακλίου. Τον Σάββη, τον Πέτρο, τον Γιάννο και τον σύντροφο Δημήτρη Χριστόφια, μετέπειτα Γενικό Γραμματέα του ΑΚΕΛ και Πρόεδρο της Δημοκρατίας, από τον Αχιλλέα Δικώμου. Τον Ασσιώτη, τον Αρτέμη και τον Ματθαίο της Ομόνοιας Άσσιας. Τον Σάββη, τον Φανιέρο και τον Γαϊτάνο του Ερμή. Τον Αναστάση του Αετού. Τον Καϊάφα, τον Καράμανο, τον Ανδρέα και τον Κυπέρα της Προόδου Μιας Μηλιάς. Και, φυσικά, όλους τους συμπαίκτες μου στην Ολυμπιά. Μαζί τους, τόσους και τόσους άλλους που δεν γίνεται να χωρέσουν σε ένα μικρό αφιέρωμα.
Γνώρισα και συνεργάστηκα με πρωτοπόρους παράγοντες, όπως τον Λοΐζο Παντελίδη, τον Ρένο Πιπερίδη, τον Δημητράκη Κουντουρή, τον Κυριάκο Γεωργίου, τον Άνδρο Κυπριανού και τον Νίκο Ζάμπα. Θυμάμαι τους διαιτητές Λοχία, Κυρίλλου, Μακαρούνα και Παπανικολάου, καθώς και ανθρώπους της Δικαστικής Επιτροπής, όπως τον Κληρίδη, τον Αριστοφάνη, τον Μιχαηλίδη και, παλαιότερα, τον Λοΐζο Εξαδάκτυλο. Όλοι τους πρόσφεραν στο αγροτικό ποδόσφαιρο.
Πολλές οι θύμησες από τα πρωταθλήματα και τα συνεχόμενα ντέρμπι. Πάνω απ’ όλα, όμως, θυμάμαι την αγάπη και τη φιλοξενία μεταξύ των σωματείων. Στο ημίχρονο, η γηπεδούχος ομάδα πρόσφερε αναψυκτικό στους ποδοσφαιριστές και τους παράγοντες της φιλοξενούμενης. Μετά τον αγώνα, τους περίμενε τσάι στο σωματείο. Ανεπανάληπτες στιγμές, αξέχαστες εποχές.
Τα έζησα όλα αυτά ως ποδοσφαιριστής, προπονητής και παράγοντας, ως γραμματέας και πρόεδρος της Ολυμπιάς Λυμπιών. Συμμετείχα ανελλιπώς στις γενικές και καταστατικές συνελεύσεις της ΠΟΕΛ. Θα μπορούσα να γράψω πολλά ακόμη για τους ανθρώπους και τις στιγμές της ιστορίας της.
Αρκετοί από τους φίλους ποδοσφαιριστές, παράγοντες και διαιτητές που ανέφερα δεν βρίσκονται πια μαζί μας. Αιωνία ας είναι η μνήμη τους. Εύχομαι η ομοσπονδία μας να συνεχίσει τη σπουδαία πορεία της.
Καλή συνέχεια στην ΠΟΕΛ και καλά πρωταθλήματα σε όλες τις ομάδες!
